• Quiasinon

Staatsgreep van Oranje, drie weken na de 'bevrijding'

In dit artikel lever ik aan de hand van vrijgegeven geheime Canadese documenten en internationale wetgeving het bewijs dat de Nederlandse geschiedschrijving een leugen is, en dat de Nederlandse legertop onder autoriteit van Bernhardt zur Lippe Biesterfeld eind mei 1945, drie weken na de zogenaamde 'bevrijding', onder militair standrecht een staatsgreep pleegde.

In mijn vorige artikel "Deserteurs van Oranje" bewees ik dat de monarchie en de toenmalige regering met hun vlucht naar Engeland hun zetel in het koninkrijk grondwettelijk verlaten hebben. Vanaf dat moment waren zij niet meer bevoegd regeringstaken te vervullen. Daarmee kwam er grondwettelijk een einde aan de koninklijke troonsopvolging (https://m.facebook.com/photo.php?fbid=1989927231113302&id=100002881329771).


De officiële geschiedschrijving over de capitulatie is gelogen. De staatsgreep die plaats vond onder autoriteit van Bernhardt zur Lippe Biesterfeld is vastgelegd in het vrijgegeven geheime Canadese document "Report no. 56 Historical Section (GISI), Army Headquarters". Referenties naar $ en appendix in dit artikel verwijzen naar dit Canadese document (http://publications.gc.ca/collections/collection_2016/mdn-dnd/D63-5-56-1952-eng.pdf).


Het document begint met de beschrijving van Operation Eclipse dat tot doel had de Duitse strijdkrachten in West-Europa tot overgave te dwingen, hun capitulatie ordelijk te laten verlopen, en voedsel naar de hongerlijdende Nederlandse bevolking te brengen.


Op 28 April 1945 was in Achterveld een eerste overleg tussen de Canadese Lt. Gen. Charles Foulkes en Reichsrichter Schwebel, vertegenwoordiger van de Duitse strijdkrachten in Nederland ($38). Daar waren nog 31 geallieerde officieren bij aanwezig waaronder Bernhardt, C.-in-C (Commander-in-Chief) van de Nederlandse strijdkrachten ($39). Foulkes deed een voorstel voor een tijdelijk staakt-het-vuren en voedseldropping ten behoeve van de hongerlijdende bevolking ($41).


Op 30 april 1945 was in Achterveld het tweede gesprek over een tijdelijk staakt-het-vuren met Rijkscommissaris Seyss-Inquart en 26 Duitse stafofficieren. Van geallieerde zijde waren Foulkes en 31 officieren aanwezig, waaronder Bernhardt ($47-48). Ditmaal werden er definitieve afspraken gemaakt over neutrale dropzones en voedselaanvoer via trein en waterwegen ($49-56).

Seyss-Inquart

Tijdens dit gesprek vond er nog een dramatisch incident plaats toen Gen. Smith zich naar Seyss-Inquart omdraaide en zei: "Well, in any case, you are going to be shot" waarop de Rijkscommissaris antwoordde: "That leaves me cold". Smith reageerde: "It will!" (Voetnoot $52). Seyss-Inquart is later na de Neurenbergs tribunalen opgehangen voor oorlogsmisdaden.


Op 1 en 3 mei 1945 waren in Hotel De wereld de vervolgonderhandelingen over de voedseltransporten ($64-67). Foulkes stelde informeel de overgave van de Duitse strijdkrachten voor maar dat werdt resoluut afgewezen ($68). Tot zover is van inbreng van Bernhardt geen melding gemaakt.


Op 4 mei 1945 kwam in Wageningen het bericht binnen dat de Duitse strijdkrachten in West-Europa zich te Lunebergerheide (Duitsland) aan Veldmaarschalk Montgomery hadden overgegeven. Daar werdt het "Instrument of Surrender" getekend (Appendix B). De geallieerden in Wageningen waren teleurgesteld dat die eer niet aan hen was toegevallen ($69).


Op 5 mei 1945 dicteerde Foulkes aan Gen. Blaskowitz in Wageningen de manier waarop de aan Montgomery gecapituleerde Duitse strijdkrachten in Nederland zich moesten organiseren ($73). Dit waren geen overgave onderhandelingen. "General Foulkes made it quite clear that he would allow no discussion of terms other than for clarification or application" ($74).


Bernhardt was hier slechts zijdelings bij betrokken Er wordt alleen vermeld dat hij Blaskowitz vroeg of hij het Nederlandse ondergrondse verzet wilde erkennen als een officieel leger, waar Blaskowitz na enige aarzeling mee instemde ($74). Bernhardt was geen ondertekenaar van de "Terms of Surrender" ($75 en Appendix F).


In de door Foulkes gedicteerde voorwaarden bleven de Duitse troepen onder bevel staan van de Duitse commandostructuur ($76). Blaskowitz keerde op 6 mei 1945 terug met de door Foulkes gevraagde informatie over de Duitse troepen ($78). Er werd overeengekomen dat alle Duitse officieren een verborgen handvuurwapen mochten blijven dragen ($81).


Het is duidelijk dat de officiële Nederlandse geschiedschrijving over de capitulatie van Duitsland aan Nederland een leugen is. Maar het wordt nog erger:

"Civic administration had a token revival, for in each community the pre-quisling-era burgomaster resumed office. As soon as possible, however, Dutch Military Government took over. ... 'Militair Gesag' is not too popular with many Dutch civs, who feel that their affairs are being run for them by Dutch officers who had been living comfortably in England or behind the Allied Armies for a year or two, and now returned to Holland to occupy seats of authority" ($91).


Ongeveer drie weken na de vermeende 'bevrijding' in Wageningen werd het vooroorlogse bestuur van Nederland dat naar hun functies terugkeerde in het geheim onder militair standrecht geplaatst. Volgens de Lieber Code, de juridische basis voor de Neurenbergs Tribunalen die op elk land van toepassing is verklaard, wordt militair standrecht pas opgeheven na speciale proclamatie van het hoofd der strijdkrachten, of bij expliciete vermelding in het vredesverdrag tussen strijdende partijen:

"Martial law does not cease during the hostile occupation, except by special proclamation, ordered by the commander-in-chief, or by special mention in the treaty of peace concluding the war, when the occupation of a place or territory continues beyond the conclusion of peace as one of the conditions of the same." Lieber Code, artikel 2. (https://archive.org/download/pdfy-NG4E2nsEimXkB5mU/The%20Lieber%20Code%20Of%201863.pdf).


Het Nederlandse militaire standrecht is nooit per proclamatie van het hoofd der strijdkrachten opgeheven. De Duitse regering werd niet erkend en een vredesverdrag is er nooit gekomen. De Nederlandse staatsindeling is vanaf 1940 het door de Duitse bezetter ingestelde Staatsrecht 1940-1941 (https://www.bibliotheek.nl/catalogus/titel.831161752.html/overzicht-van-de-wijzigingen-in-ons-staatsrecht--1940-1941---samengesteld)


Dit nazi-staatsrecht, wat nog steeds de huidige staatsindeling bepaalt, is onder autoriteit van Bernhardt zur Lippe Biesterveld na de capitulatie van de Duitse strijdkrachten onder militair standrecht voortgezet, waarmee zijn burger-schoonmoeder Wilhelmina naar de functie van Rijkskanselier werd verheven, welke functie nu door zijn kleinzoon Willem-Alexander von Amsberg wordt bezet. Dat betekent dat we vandaag de dag nog steeds onder militair standrecht leven.


Mijn éne grootvader zat in het verzet, mijn andere grootvader vocht mee in de bevrijding van Frankrijk, België en Nederland. Zij zagen hun vrienden sneuvelen die hun leven waagden voor onze vrijheid. Zij brachten deze grote offers niet om een nieuwe militaire dictatuur aan de macht te helpen of voort te zetten, waar je betaalslaaf bent van een zelfverklaarde koning, en je bij willekeurige identiteitscontroles onder dreiging van geweld aan de staatspolitie een ausweis (ID-kaart) moet tonen (https://m.facebook.com/photo.php?fbid=1149970538442313&id=100002881329771).


Laat het duidelijk zijn dat eenieder die dit artikel verwijdert (censureert), of mij (of anderen) in leven of vrijheid bedreigt, zich schuldig maakt aan het plegen van oorlogsmisdaden tegen de bevolking, en daarvoor onder Neurenbergs principes vervolgd kan worden.


Met toestemming gepubliceerd; Karel van de familie Bagchus.



Volg Tribute op Facebookvoor het laatste nieuws en blijf up to date met wat er ECHT aan de gang is in de wereld! Steun de vrijheidsbeweging, jouw toekomst en die van je geliefden. Deel dit bericht op social media en in je eigen netwerk. DOEN! Link naar telegram.

551 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven